Rudolf Ernst Peierls (wym. []; ur. 5 czerwca 1907, zm. 19 września 1995) – urodzony w Niemczech brytyjski fizyk teoretyczny, znany m.in. z udziału w pracach nad bombą jądrową. Zajmował się wieloma dziedzinami fizyki, w tym fizyką ciała stałego, fizyką jądrową i mechaniką statystyczną. Jeszcze przed wojną współtworzył podstawy fizyki ciała stałego, m.in. wprowadził pojęcie „dziur” w teorii elektronów w ciałach stałych. W 1940 roku napisał wspólnie z Ottonem Robertem Frischem , które jako pierwsze wykazało, że bombę atomową można zbudować z niewielkiej ilości rozszczepialnego . Odegrał następnie znaczącą rolę w Tube Alloys, brytyjskim programie broni jądrowej, a potem w projekcie Manhattan, wspólnym alianckim programie budowy bomby jądrowej.

W latach 1937–1963 był profesorem na Uniwersytecie w Birmingham, a następnie, do przejścia na emeryturę w 1974 roku, na Uniwersytecie Oksfordzkim. Po zdemaskowaniu w 1950 roku radzieckiego szpiega Klausa Fuchsa, którego Peierls sprowadził do prac nad bombą, podejrzenia padły także na niego. Nigdy ich nie potwierdzono. Zaniepokojony konsekwencjami rozwoju broni jądrowej, do którego sam się przyczynił, angażował się w ruch Pugwash.