Henryk Ansgary Wąsowicz (ur. 4 lutego 1889 w Warszawie, zm. w 1976 tamże) – polski inżynier, architekt i konstruktor.
Życiorys Ukończył z odznaczeniem na tablicy marmurowej Instytut Inżynierów Cywilnych w Petersburgu (1917)Księga pamiątkowa Inżynierów Cywilnych Polaków wychowanków Instytutu Inżynierów Cywilnych w Petersburgu, Warszawa 1937, s. 33, 38, 42, 43, 52, 54, 58, 65, 72. Po powrocie do kraju służył ochotniczo w Wojsku Polskim podczas wojny polsko-bolszewickiejCzy wiesz kto to jest? oprac. Stanisław Łoza, Warszawa 1938, s, 783. Potem pracował w Polskim Komitecie Normalizacyjnym, a następnie w Związku Izb Rzemieślniczych. Był także asystentem na Politechnice Warszawskiej i wykładowcą w szkole cechu murarzy chrześcijan w Warszawie. Uczestniczył w opracowaniu robót betonowych i żelbetowych. Ponadto w latach 30. XX wieku prowadził własne biuro projektowe. W historii polskiej architektury i konserwacji zabytków zapisał się przede wszystkim kluczową rolą w uratowaniu konstrukcji Bazyliki archikatedralnej w Wilnie. W 1931 roku, po katastrofalnej powodzi, która podmyła fundamenty wileńskiej katedry i doprowadziła do pękania jej murów, Wąsowicz został wówczas kierownikiem robót techniczno-konstrukcyjnych z ramienia Komitetu Ratowania Bazyliki Wileńskiej.