W rezultacie w następnych dziesięcioleciach urzędnicy zajmujący się sprawami katolików w Chinach musieli negocjować z francuskimi urzędnikami i uwzględniać zarówno prawo krajowe, jak i prawo traktatowe.

II wojna opiumowa

alt=|mały|Ruiny kompleksu Yuanmingyuan po jego złupieniu przez siły angielsko-francuskie podczas II wojny opiumowej Klęska Chin w II wojnie opiumowej (1856–1860) doprowadziła do dalszych ustępstw. Po tej porażce traktat tiencinski z 1858 roku i konwencja pekińska z 1860 roku zobowiązały Chiny do zalegalizowania opium, zezwolenia chrześcijańskim misjonarzom na podróżowanie i nabywanie nieruchomości w głębi kraju, wypłaty reparacji rządom obcych państw oraz otwarcia dodatkowych portów i rzeki Jangcy dla handlu zagranicznego. Traktaty te pozwoliły też Wielkiej Brytanii i Francji ustanowić konsulaty w Pekinie.