Rozplanowanie głównego dziedzińca oparto na w Alhambrze w Grenadzie.
Kompleks pałacowy ma około 130 metrów szerokości i 245 metrów długości. Znaczną część jego wnętrza zajmuje dziedziniec o wymiarach 150 na 106 metrów, podzielony na trzy części. W jego centrum znajduje się basen o wymiarach 20 na 95 metrów (według innych źródeł 20 na 90 metrów). Pośrodku zbiornika usytuowana jest niewielka wyspa, na której dawniej istniała dwupoziomowa fontanna, połączona z brzegami wąskimi mostkami. W narożnikach dziedzińca umieszczono dodatkowo cztery mniejsze baseny. lewo|mały|Portugalski plan medyny Marrakeszu z 1585 roku przedstawia miasto za panowania Ahmada al-Mansura. Pałac al-Badi widoczny jest w prawym górnym rogu Centralny basen wzniesiono powyżej poziomu gruntu, co umożliwiało grawitacyjne nawadnianie sąsiadujących z nim ogrodów. Rozwiązanie to wymusiło podniesienie poziomu całego dziedzińca, przez co główne sale reprezentacyjne pałacu znalazły się jedną kondygnację wyżej niż otaczające pałac ulice.
Dziedziniec wyłożony był wielobarwnymi, emaliowanymi płytkami ceramicznymi ułożonymi w geometryczne mozaiki (zellidż). Ściany z czerwonej gliny obłożone były cegłą i marmurem karraryjskim.