Następnie został mianowany architektem gubernialnym w Kutaisie w Gruzji (1867–1872) a w 1869 uzyskał tytuł inżyniera-architekta za projekt żelaznego mostu na rzece Rioni. Potem pracował w prywatnych przedsiębiorstwach kolejowych, pracując jako kierownik odcinka utrzymania torów na liniach kolejowych Orzeł–Griazi (1872–1873) oraz Łozowaja–Sewastopol (1874–1875). Na tej drugiej trasie zbudował również halę hutniczą w dużych warsztatach w mieście Aleksandrowsk. W 1875 roku z powodu choroby przeniósł się do Petersburga – od 1876 pracował jako technik nadetatowy w administracji miejskiej. Jednocześnie opracowywał projekty budynków stacyjnych dla budowanej wówczas Kolei Uralskiej. W latach 1877–1885 pracował w administracji Głównego Towarzystwa Kolejowego oraz kolei Łozowaja–Woroneż i Orzeł–Griazi. Następnie jako asesor kolegialny pełnił funkcję inżyniera i architekta gubernialnego w Ufie (1885–1905)Уфа . Памятники исламской архитектуры - специальное научное издание в рамках III международного симпозиума «Исламская цивилизация в Волго-Уральском регионе» Уфа, 14 – 16 октября 2008 г. Уфа 2008, c.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stanisław Mianowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.