thumb|, Abraham Cahan, Zalman Szneur i w Nowym Jorku (marzec 1939) thumb|Dawid Ben-Gurion, Zalman Szneur i Jisra’el Rokach podczas cerremonii wręczenia Nagrody Bialika (1952)

Zalman Szneur (, właśc. Szneur Zalkind, ur. 11 lutego 1887 w Szkłowie, zm. 20 lutego 1959 w Nowym Jorku) – żydowski poeta i pisarz tworzący w językach jidysz i hebrajskim.

Życiorys Syn Icchaka Zalkinda i Chai Fejgi. Był potomkiem rodziny Schneersohnów, przywódców chasydzkiego ruchu Chabad-Lubawicz. Uzyskał tradycyjną edukację religijną w chederze, korzystał również z prywatnych lekcji, poznając m.in. język hebrajski i rosyjski. Zaczął pisać wierwsze w wieku 8 lub 9 lat. W wieku 13 lat opuścił dom rodzinny i wyjechał do Odessy, gdzie opieką objął go Chajim Nachman Bialik.

W 1902 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie podjął pracę w hebrajskojęzycznym czasopiśmie dla dzieci „”, na łamach którego publikował wiersze dla dzieci swojego autorstwa. W tym samym roku zadebiutował także jako autor poezji dla dorosłych. Przez krótki czas pracował również jako sekretarz Icchoka Lejba Pereca. Od 1904 roku mieszkał w Wilnie, pracując w redakcji hebrajskojęzycznego czasopisma „”. W 1906 roku opublikował pierwszy tom poezji w języku hebrajskim, wydany przez wydawnictwo prowadzone przez .