Był uznawany za jednego z najbardziej obiecujących poetów jego pokolenia.

Podjął studia z zakresu literatury, filozofii i nauk przyrodniczych w Bernie i Genewie, a następnie także w Paryżu. Publikował wiersze zainspirowane nihilizmem oraz filozofią Friedricha Nietzschego, a także prozę psychologiczną i naturalistyczną. Wybuch I wojny światowej zastał go w Berlinie, jako obywatel rosyjski został zmuszony do przerwania studiów i był ofiarą represji. W 1919 roku opuścił Niemcy i przez Kopenhagę wyjechał do Stanów Zjednoczonych, niedługo później powrócił jednak do Niemiec, zakładając w Berlinie hebrajskie wydawnictwo.

W 1924 roku zamieszkał w Paryżu, rok później planował osiedlić się z rodziną w Tel Awiwie, rozczarowany przyjęciem i możliwościami pracy w Palestynie powrócił jednak do Francji. Od 1927 roku przez rok publikował serię opowieści dotyczących życia Żydów ze Szkłowa na łamach gazety „Forverts”, przez pewien czas seria ukazywała się również na łamach „Der Moment”. Opowiadania zostały następnie wydane w dwóch tomach – Szklower jidn oraz Feter Żome, przyniosły mu one wielką popularność oraz uznanie. Porównywany był w związku z tym do Szolema Alejchema jako jeden z najpopularniejszych żydowskich pisarzy. Następnie publikował także kolejne powieści dotyczące Żydów ze Szkłowa, m.in.