W latach 1737–1778 funkcje pastora w Kraplewie pełnił Andrzej Popławski (zmarł po 42 latach posługi kapłańskiej).

W latach 1809–1825 kościół w Grabiaku i kaplica w Szyldaku były filiami parafii w Kraplewie. W 1820 r. majątek ziemski i wieś Kraplewo liczyły 18 domów (gospodarstw domowych), zamieszkanych przez 147 osób. W latach 40. XIX w. Gustaw Gizewiusz spisał w Kraplewie wiele pieśni ludowych („Pieśni ludu znad górnej Drwęcy w parafiach Ostródskiej i Kraplewskiej zbierane w 1836 do 1840 roku”). W 1861 majątek rycerski obejmował powierzchnię 2314 mórg ziemi i zamieszkany był przez 242 osoby. Według spisu z 1874 r. na 3016 parafian 2253 było Polakami, podczas gdy spis z 1890 r. ujawnił, że na 3300 parafian Polakami było już tylko 1500 osób. W tym czasie nabożeństwa odprawiano po polsku i niemiecku. Według spisu z 1897 na 3400 parafian Polaków było 2200. W 1902 r. na 3425 mieszkańców język polski rozumiało około 1000 osób. Nabożeństwa odprawiane były tylko w języku polskim. Z kolein w 1907 r. na 3250 osób, zamieszkałych w parafii doliczono się 1500 Polaków, a w roku 1912 już tylko 875. W tym czasie od pastora wymagano znajomości języka mazurskiego (polskiego).

W 1925 r. we wsi mieszkało 425 osób, a w 1939 r.