Dariusz Krasnodębski interpretował obecność tego rodzaju przedmiotów jako ślad schronienia się w grodzie ludności z otaczającej go osady wraz z częścią wyposażenia używanego na co dzień.
Analiza materiału ceramicznego wskazała, że obiekt funkcjonował stosunkowo krótko. Początkowo badacze datowali jego użytkowanie przede wszystkim na koniec XII i początek XIII wieku. Taką chronologię potwierdził później Michał Dzik, który przyjął, że gród w Krasnej Wsi został wzniesiony na przełomie XII i XIII wieku, a następnie spalony i opuszczony już w pierwszej połowie XIII stulecia. Dariusz Krasnodębski określił je również jako grodzisko z XII–XIII wieku.
Ślady intensywnego pożaru odkryte w konstrukcji wału wskazują, że kres funkcjonowania grodu miał gwałtowny charakter. Podczas pierwszych badań Dariusz Krasnodębski brał pod uwagę możliwość zniszczenia obiektu podczas najazdu jaćwieskiego lub tatarskiego. Po zniszczeniu w pierwszej połowie XIII wieku założenie nie zostało odbudowane.
Osada przygrodowa
W sąsiedztwie grodziska odkryto rozległą osadę wczesnośredniowieczną, obecnie klasyfikowaną jako Krasna Wieś, stanowisko 2.