Wzdłuż brzegów rzeki występują stanowiska ciekawych zarośli halofilnego arcydzięgla nadbrzeżnego, osiągającego wysokość 2 m oraz półhalofilnych szuwar z sitowcem nadmorskim.
Historia
1357 – wymienienie w kontrakcie lokalizacyjnym Grężlewa – osady istniejącej na prawie chełmińskim na obecnym obszarze Redy 1358 – wystąpienie osady pod nazwą Granslaw 1398 – zmiana nazwy Granslaw na Granissow lub Granslow 1400 – otrzymanie przez osadę nazwy Redau 1433 – zmiana nazwy Redau na Reda 1500 – otrzymanie przez wieś na stałe nazwy Reda od nazwy rzeki, nad którą jest położona 1627–1628 – zarekwirowanie chłopskiego dobytku z wsi Reda, Ciechocino i Pieleszewo przez oddziały płk. Jana Lanckorońskiego 1635 – przekazanie przywileju wsi sołtysowi Redy Szymonowi Borschowi przez króla Władysława IV 1656–1660 – obrabowanie i wyniszczenie wsi podczas potopu szwedzkiego 1767 – wydanie wilkierza dla starostwa puckiego przez starostę Ignacego Przebendowskiego 1772 – wejście Redy pod panowanie monarchii pruskiej w wyniku I rozbioru Polski 1870 – przeprowadzenie przez wieś linii kolejowej 1891 – podpisanie ustawy pruskiej dotyczącej ustroju samorządowego na terenach Redy 1892 – Reda ma 832 mieszkańców. 734 Kaszubów (715 katolików i 19 ewangelików) i 98 Niemców (27 kat.