i 71 ew.) 1903 – zakończenie budowy kościoła parafialnego Wniebowzięcia NMP 1908 – założenie spółki prywatnej, która uruchamia w Redzie cegielnię produkującą cegłę silikatową 1913 – w Redzie jest cegielnia, młyn, tartak, 5 karczm, 3 sklepy kolonialno-spożywcze, 3 kowali (Albert Hubrich, Jaskulski, Josef Merten), 2 rzeźników (Franz Pulkowski, Johann Grzegowski), 2 piekarzy (bracia Burau, Franz Skawski), fabryczka odzieżowa ze sklepem (Wilhelm Busse), sklep papierniczy (również W. Busse), sklep żelazny i budowlany (J.R. Block), 2 szewców (Bernahrd Foit, Josef Rutowski), 2 kołodziejów (Johann Hans, Anton Labuhn). 1920 – 10 lutego wkroczenie do Redy wojska polskiego Frontu Pomorskiego; przejście administracji samorządowej w ręce Polaków 1923 – (październik) kolejna fala strajków obejmująca okoliczne zakłady drzewne m.in. w Redzie 1934–1935 – modernizacja trasy przelotowej Gdańsk – Koszalin o nawierzchni tłuczniowej, włącznie z ułożeniem nawierzchni bitumicznej na odcinku Rumia – Lębork 1939 – 9 września zajęcie Redy przez Niemców 1945 – 12 marca zajęcie Redy przez oddziały 8 Gwardyjskiego Korpusu Zmechanizowanego z 1 Gwardyjskiej Armii Pancernej i 40 Gwardyjskiego Korpusu Strzeleckiego z 19 Armii II Frontu Białoruskiego oraz oddziały polskiej 1 Brygady Pancernej im.