„vitricus”) Mikołaja i Jana synów Wojciecha Kromnow z Górska koło Przemętu. W 1432 żona Piotra Helena Kubaczyńska dowodziła, że swego dziewierza Olbrachta Kromnowo z Górska nie posyłała do Wschowy, aby odebrał od Żydów 10 grzywien. W 1433 w procesie przeciwko temuż, Andrzej Bojanowski dowodzi, że wskutek niezapłacenia przezeń należności, poniósł 10 grzywien szkody. W 1435 Piotr wraz z żoną Heleną dali klasztorowi cystersów w Paradyżu 150 grzywien, a w zamian otrzymali od klasztoru w dożywocie wieś Lutole Mokre (obecnie Lutol Mokry) oraz przekazali po swej śmierci tę wieś klasztorowi. W 1435 Piotr Kubaczyński oraz Wincenty Wąbiewski, występujący jako Wincenty z Kubaczyna, toczyli proces sądowy z Januszem Woźnickim o granice między Kubaczynem a Kotowem. W 1435 za Helenę żonę Piotra Kubaczyńskiego poręczył Piotr Popowski, który z tego powodu toczył proces ze szlachcicem Janem i Zewrzydem z Ponina, synami Piotra i wójtami kościańskimi.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kubaczyn · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.