Reforma spowodowała, że praca żydowskich osadników na roli przestała zwalniać ich z obowiązku pełnienia służby wojskowej. Większość kolonistów porzuciła więc pracę na roli i zaczęła zajmować się drobnym handlem, kramarstwem oraz rzemiosłem. Warto zaznaczyć, że upadek żydowskiej produkcji rolniczej spowodował stopniowy odpływ Żydów z Kuchar. W roku 1865 fabryka sukna na nowo zaczęła swą produkcję i odniosła olbrzymi sukces finansowy.
Po śmierci Salomona majątek Kuchary przeszedł w ręce kilku spadkobierców, po czym wystawiono go na licytację. Bank Polski nabył go za 30 tysięcy rubli. Ostatecznie Kuchary pozostały w rękach Matyldy Posner. W 1895 roku podzielono je na pięć odrębnych części hipotetycznych: Kuchary-Ickowice, Dadziówkę, Jędrzejowo, Jakubowo, Rachelinko-Salomonkę). Rok później, po śmierci Matyldy, dobra przejął Stanisław Posner. Jednak ze względu na trudności rolników żydowskich w gospodarowaniu Dadziówka, Jędrzejowo i Jakubowo przy udziale Banku Włościańskiego rozparcelowano pomiędzy okolicznych włościan–katolików, a Kuchary-Ickowice i Rachelinko-Salomonka po podziale na mniejsze całości wydzierżawiano między innymi starozakonnymElwira Tomczyk: MARIA ZABO JECKA. SZKIC DO PORTRETU.