Języki północnosłowiańskie – określenie używane do oznaczenia różnych grup języków słowiańskich.
Języki zachodniosłowiańskie i wschodniosłowiańskie traktowane łącznie thumb|250px|Słowianie Północni przeciwstawieni Słowianom Południowym na mapie etnicznej Monarchii Austro-Węgierskiej Określenie to może oznaczać języki zachodniosłowiańskie i języki wschodniosłowiańskie traktowane łącznie, przeciwstawiane językom południowosłowiańskim. W IX wieku grupa południowa została odseparowana od pozostałych grup wskutek inwazji Madziarów. Aczkolwiek podział na języki północne i południowe nie jest powszechnie uznany, a w klasyfikacjach języków słowiańskich najczęściej pominięty, określenie północnosłowiański pojawia się często jako skrót myślowyBernard Comrie & Greville G. Corbett, The Slavonic languages (Londyn, 1993), str. 75 & 115-119.Hannu Tommola, 2000, „On the Perfect in North Slavic.” Östen Dahl (ed.), Tense and Aspect in the Languages of Europe. Berlin: Mouton de Gruyter, s. 441–478.. Do wspólnych cech należy rozwój grup olT-, orT- pod intonacją cyrkumfleksalną w loT-, roT- (pol. łokieć, cz. loket, ros. локоть (łokot´), ale serb.-chorw. lakat) i formy D. l.p., M. i B. l.m.