Po długich badaniach Liebeg opracował metody produkcji tzw. „zupy dla niemowląt”, jak nazwał odpowiednio spreparowane mleko. Przeznaczone ono było dla niemowląt w sytuacji, gdy matka straciła mleko, a nie stać jej było na mamkę.
Wiele czasu i pracy zainwestował Liebig w stworzenie mieszaniny chemicznej, za pomocą której można upiec chleb bez konieczności polegania na psujących się drożdżach. Wraz ze swoim amerykańskim uczniem Ebenem Nortonem Horsfordem opracował proszek do pieczenia. W Ameryce produkt ten był sensacją sezonu i wielkim sukcesem komercyjnym. W Niemczech natomiast większą popularność zyskał proszek do pieczenia Augusta Oetkera (sprzedawany w opakowaniach przeznaczonych do jednego funta mąki, typowej wówczas miary tego produktu).
Największy rozgłos dał Liebigowi proces produkcji ekstraktu mięsnego w postaci gęstego sosu. Od 1843 roku Liebieg badał mięsa i uwalniane z niego substancje. W 1847 roku opracował metodę produkcji ekstraktu zawierającego wartościowe składniki mięsa. Opracowany ekstrakt Liebieg ze szczegółami opisał w publikacjach, rezygnując jednak z patentowania technologii.