Bitwa nad Worsklą – jedna z największych bitew średniowiecznej EuropyP. Bunar, S. A. Sroka, Wojny, bitwy i potyczki w średniowiecznej Polsce, TAiWPN Universitas, Kraków 1996, , stoczona 12 sierpnia (lub 16 sierpniaA. Supruniuk, Wojewoda płocki Abraham Socha. Przyczynek do genealogii Nałęczów mazowieckich, [w:] A. Supruniuk, Szkice o rycerstwie mazowieckim XIV/XV wieku, Toruń 2008, , s. 7–8.) 1399 nad brzegami Worskli.
Stronami konfliktu z jednej strony były wojska Wielkiego Księstwa Litewskiego i jego ówczesnych sojuszników, pod wodzą księcia Witolda, wspierające Tochtamysza, próbującego powrócić na tron Złotej Ordy. Witold i Tochtamysz wspierani byli również przez wojska krzyżackie, polskie i mołdawskie. Drugą stroną konfliktu były wojska tatarskie Złotej Ordy, dowodzone przez Edygeja.
Bitwa zakończyła się klęską wojsk sprzymierzonych, dowodzonych przez Witolda. Z perspektywy państwa polsko-litewskiego oznaczała utratę szansy na złamanie siły wpływów tatarskich w regionie i podporządkowanie zajmowanych przez Tatarów ziem nad Morzem Czarnym, w tym ujścia Dniepru, oraz utratę szansy zjednoczenia wszystkich ziem ruskich pod panowaniem Jagiellonów.