Flaga Kanady – jeden z symboli państwowych Kanady.
Symbolika Prostokąt podzielony na trzy pionowe pasy: czerwony, biały i czerwony, z umieszczonym w centrum, na białym pasie, czerwonym liściem klonu.
Kolory biały i czerwony są oficjalnymi kolorami Kanady, nadanymi temu krajowi w 1921 przez króla Jerzego V.
Historia Początkowo brytyjskie kolonie w Kanadzie używały flagi Wielkiej Brytanii, tzw. Union Jack. Po utworzeniu Konfederacji Kanady w 1867 roku zaczęto używać brytyjskiego Czerwonego Sztandaru z naniesionymi na część swobodną herbami poszczególnych prowincji. Pierwsze odnotowane użycie tak skonstruowanej flagi datuje się na rok 1871, kiedy na płacie umieszczono połączony herb Ontario, Quebecu, Nowego Brunszwiku i Nowej Szkocji.
W 1921 roku, po dodaniu do niego oficjalnego herbu państwowego, Kanadyjski Czerwony Sztandar uzyskał status urzędowy. Pierwotnie jego wywieszanie było dozwolone wyłącznie na kanadyjskich placówkach poza granicami kraju, zaś urzędy w samej Kanadzie otrzymały stosowne pozwolenie w roku 1945. Uwzględniając modyfikację herbu z roku 1957, flaga o takim wzorze pozostała w użyciu do 1965 roku, choć w rzeczywistości nie miała charakteru flagi państwowej.