Henryk VII von Dohna otrzymał 3 maja 1515 od króla Władysława Jagiellończyka przywilej lokacyjny dla miasta, potwierdzenie lokacji otrzymali dwadzieścia pięć lat później bracia Aleksander i Baltazar I von Dohna. Około 1551 Baltazar I zmienił wiarę, został protestantem. Po śmierci w 1561 Baltazara I i w 1567 bezdzietnego Aleksandra całość majątku otrzymali trzej synowie Baltazara Dawid, Władysław i Baltazar II. Dawid otrzymał spłatę, Władysław Czerninę Dolną a Baltazar II Czerninę Górną. W 1568 sprowadził się do Czerniny pierwszy pastor, był nim Eliss Eichhorn. thumb|Wnętrze kościoła pw. św. Wawrzyńca (1912)
Miasto (1584-1945) Władysław zmarł w 1582 i jego majątek przeszedł na brata, który folwark przebudował na swoją siedzibę. Dwa lata po przejęciu całości majątku, w 1584 erygował miasto i w ciągu czternastu lat doprowadził do powstania zabudowy typowej dla ówczesnych miast, a całość otoczył murami. W 1600 miasto otaczała fosa, a w murach istniały trzy bramy – Rydzyńska (Polska), Górowska i Dolnoczernińska, w tym czasie w mieście działał senat i trybunał sądowy. U schyłku XVI miastem rządziła rada miejska, z burmistrzem Zygmuntem Pełczem na czele, działały cechy rzemieślnicze – kuśnierski, tkacki, sukienniczy, piekarski i rzeźniczy.