Hoene był bardzo dobrym gospodarzem, zmarł w 1867 r.
thumb|Grób Friedricha Hoene syna na rodzinnym cmentarzyku w Pępowie Dobra przeszły w ręce synów: Pępowo i Borcz w ręce młodszego syna Friedricha Hoene (26 stycznia 1828 Gdańsk – 3 kwietnia 1899 Pępowo), a Leźno i Lniska objął starszy syn Richard Hoene (1812–1875). Dobra Leźno i Lniska liczyły wówczas 5500 morgów pruskich (1125 ha). Richard Hoene w latach 1863–1870 wybudował śluzę na Raduni, osuszał i uprawiał pobliskie łąki. Na granicy Leźna i Pępowa pobudował cegielnię, w której produkowano głównie rury do drenarki. Jednocześnie użyźniał i uszlachetniał glebę, nawożąc ją wapnem i gliną marglową.
15 grudnia 1867 roku otworzono w Leźnie szkołę (obecna szkoła znajduje się w tym samym miejscu). Mimo tak dużych wydatków dochody z produkcji i majątku rosły. W latach 1865–1866 zbudował szosę Leźno – Pępowo – Wejherowo.
W 1875 zmarł Richard Hoene, a ponieważ nie miał dzieci, majątek odziedziczył jego bratanek Carl Hoene. Do prowadzenia gospodarstwa nie miał ani zdolności, ani chęci, oddał gospodarstwo w zarządzanie starszemu inspektorowi Hartingkowi. W 1882 przybył do Leźna Georg Hoene z Pępowa.