W 1423 toczył proces sądowy z Olbrachtem z Czerwonego Kościoła (obecnie to Czerwona Wieś), Marcinem Krzyżanowskim, Czerną Jezierskim z Jezierzyc i Andrzejem Karchowskim, wobec których dowodził, że poniósł szkody wysokości 80 grzywien, ponieważ nie uwolnili oni bliżej nic określonego dziedzictwa od roszczeń innych osób, mimo iż do tego się zobowiązali. W 1424 Czerna Lubiatowski i Mikołaj z Lubiatowa poświadczyli, że ich poddany Piotr Mikołajewski nie mógł dać poręczenia klasztorowi lubińskiemu i odstąpił od swoich roszczeń do klasztoru. W 1424 Czerna Lubiatowski wystąpił w sporze z Paszkiem Błożejewskim o 8 grzywien i z Paszkiem Chlebowskim o 8 grzywien tytułem szkód. W 1424 procesował się ze wspomnianym Paszkiem z Chlebowa. Kolejny proces z 1424 prawdopodobnie o granice majętności z biskupem poznańskim Andrzejem Łaskarzem jako właścicielem dóbr Dolsk i innych. W latach 1424-1425 z Piotrem Golanką zarządcą dóbr biskupich w Dolsku, który dowodził, że ujął Michała Łagowskiego człowieka podległego Czernie, gdy zastawiał sieci na biskupim jeziorze. W 1429 przed sądem ziemskim miała miejsce zapowiedź wszelkich pożytków dziedziny Lubiatówko tegoż Czernego. W 1429 Czerna Lubiatowski z synami oraz Heleną z Lubiatowa zawarli ugodę dotyczacą grobli zwanej „Cielcza” w Lubiatowie.