Duża ilość informacji o wsi zachowała się w historycznych archiwach sądowych. W latach 1416-1453 dziedzicami wsi byli synowie zmarłego Wincentego Łąckiego -Mikołaj Łącki oraz Jan Łącki notowany w latach 1416-1447 . W 1416 toczyli oni spór sądowy z Januszem Rzeczycą o 30 grzywien. W 1423 odnotowano kolejny spór z Jadwigą z Łęk Małych. W 1427 bracia zawarli umowę ze Szczepanem i Małgorzatą na podstawie której posiadacze Wolikowa mieli prawo do wyrębu drzew w lesie należacym do Łęk Wielkich. W 1434 bracia byli w sporze z Bieniaszką Wolikowską. W 1435 toczyli spór z Przedpełkiem z Lęk Wielkich. W 1435 natomiast prowadzili spory majątkowe pomiędzy sobą. W 1440 objęli prawo patronatu kościoła parafialnego w Lękach Wielkich.
Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych dotyczące wsi pochodzące z XVI wieku z lat 1530-1580. W 1530 miał miejsce pobór podatków od 6 łanów. W 1563 pobrano podatki od 10 łanów. We wsi produkowano wówczas piwo. Odnotowano dwie karczmy doroczne, w których karczmarze warzyli ten napój. W 1580 Piotr Opaliński zapłacił pobór od 5,5 łana, 3 zagrodników oraz karczmarza, który miał ogród i zagrodnika. Pobór zapłacił też Stanisław Gniński od 1,5 łana i od jednego zagrodnika.