W 1502 Wojciech sołtys łuszkowski wraz z żoną Dorotą, braćmi Mikołajem duchownym i Leonardem oraz dziećmi swymi Mikołajem, Reginą i Katarzyną, za zgodą Stanisława opata lubińskiego, sprzedał czynsz w wysokości połowy grzywny za sumę 6 grzywien z sołectwa w Łuszkowie altaryście Michałowi. W 1510 odnotowani zostali kolatorzy dwóch altarii w Kościanie: Leonard mieszczanin kościański oraz sołtysi Mikołaj z Łuszkowa i Mikołaj z Bieńkowa. W 1531 uczciwa Agnieszka (prawdopodobnie wdowa po sołtysie łuszkowskim) dała swojej córce Reginie dobra ruchome i nieruchome w Łuszkowie razem z gajem (łac. „indago”) zwanym „Wąż” (łac. „Vansch”), lecz 12 morgów wydzieliła z dwóch łanów sołectwa dla swoich dzieci; Jan mąż Reginy otrzymał 50 grzywien „pagamentum” od swego ojca sołtysa w Zbęchach i nazywany jest sołtysem w Łuszkowie, a Maciej syn Leonarda z Łuszkowa nie zgłosił pretensji do sołectwa łuszkowskiego.