Historyczne zapisy odnotowały także mieszkańców wsi pochodzących z niższych stanów społecznych. W 1400 Jakub kmieć łuszkowski pozwany został przez Mikołaja Lubiatowskiego burgrabiego kościańskiego o to, że zabrał mu dobra wartości 20 grzywien. W 1403 wieś Łuszkowo uwolniona została od zarzutu kradzieży kobyły, którą zajęto w Łuszkowie i sprzedano w Gostyniu. W 1420 wspomniany został Jan syn Łuszkowskiego pochodzącego prawdopodobnie z Łuszkowa. W 1422 odnotowano w archiwach sądowych 6 kmieci łuszkowskich. Hanka Malechowska dowodziła przy pomocy świadków, że ciż ludzie opata lubińskiego napadli (oryg. „bieżeli gwałtem”) na Malechowo.
W 1465 odnotowany został sołtys łuszkowski Świętosław oraz kmiecie Jan Jasza, Świech, Wawrzyniec Kokoszka, Piotr Zaroszga z Łuszkowa oraz Piotr z Lubinia, którzy ręczyli Katarzynie żonie Jana zwanego Zaroszga, że należało jej się wiano wartości 7 grzywien w zamian za wniesiony przez nią mężowi posag i wyprawę, które to otrzymała od stryja Szymona z Gołębina plebana lubińskiego. Wyprawa ta wyniosła 4 grzywny, 3 suknie, czarny płaszcz wartości 4 grzywien oraz inne szaty wartości 10 grzywien, a także 4 krowy, 3 konie i 30 owiec.