Na tej wyspie znajdują się najgłębsze jeziora Nowej Zelandii, z których wiele jest kryptodepresjami, w tym najgłębsze z nich, Hauroko (głębokość 463 m).

Gleby Nowa Zelandia cechuje się zróżnicowaną pokrywą glebową. Prawie połowa powierzchni kraju jest pokryta wieloma odmianami gleb górskich. Tereny górskie pokrywają zarówno gleby inicjalne z cechami tzw. segregacji mrozowej obszarów przylodowcowych, gleby zwane rankerami, gleby brunatne czy też gleby bielicowe. Na wapiennych podłożach wytworzyły się rędziny. Tereny, na których występuje sezonowy deficyt wody, mają żółtoszare pokrywy glebowe, zaś na suchych terenach występują gleby brunatnoszare. W centralnej części Ziemi Północnej wulkaniczny krajobraz jest zdominowany przez czarne i szare andosole. Błotniste rejony Aucklandu są pokryte glebami torfiastymi i glejowymi. W dolinach rzecznych Nowej Zelandii występują mady i inne gleby cechujące się dużą żyznością.

Przyroda żywa Szata roślinna Trwająca od milionów lat izolacja sprawiła, że około 80% flory Nowej Zelandii stanowią gatunki endemiczne, nie spotykane gdzie indziej.