Okres rozrodu tego stworzenia zaczyna się w lutym i trwa do marca, jest on dosyć głośny, podobnie jak innych kotowatych. Samica zdolna jest do przyjęcia samca przez krótki czas trwający pomiędzy 26 a 42 godziny. Jej owulacja i produkcja nasienia przez samca zależą od długości dnia. Do współżycia może dojść w norze. Jeśli uda jej się zostać zapłodnioną przez samca, zachodzi w ciążę trwającą między 66 a 75 dni, a więc mniej więcej podobnie jak u kotka rudego, a dłużej niż u kusego czy kota czarnołapego. Samica manula rodzi w norze, czy to wykopanej niegdyś przez świstaka bądź lisa, czy to w szczelinie skały, wyłożonej jednak skórami gryzoni, piórami, roślinami, niekiedy nawet w wydrążonej dziupli starego jałowca. Nory takie znajdują się zwłaszcza na terenach kamienistych, z dala od ludzi. Latem preferuje nory w cieniu. Matka wydaje na świat od 4 do 6 kociąt, czyli dosyć dużo jak na kotowatego, choć nie tak jak u geparda. Ciąża kończy się najczęściej w kwietniu bądź maju. Manulowy noworodek waży pomiędzy 80 a 90 g, by po 2 miesiącach osiągnąć masę od 500 do 600 g. Długość pokolenia to 3,61 roku.