Mełgiew pod zaborami (1795–1918) Po III rozbiorze Polski tereny Lubelszczyzny wcielono do monarchii Habsburgów jako tzw. Galicję Zachodnią. W 1809 roku, na skutek wojen napoleońskich, obszar ten został odbity Austriakom i włączony do Księstwa Warszawskiego, a po Kongresie Wiedeńskim (1815) znalazł się w granicach Królestwa Polskiego pod berłem carów Rosji. W tym czasie następowały częste zmiany właścicieli Mełgwi. W 1812 roku dobra Mełgiew-Podzamcze nabył Onufry Kicki herbu Gozdawa – ojciec generała Ludwika Kickiego. Sam gen. Ludwik Kicki wsławił się jako uczestnik powstania listopadowego, polegając w bitwie pod Ostrołęką 1831 r. Po jego śmierci wdowa Anna z Dunin-Wąsowiczów Kicka sprzedała majątek: w 1834 r. odkupił go Kazimierz Puchała, właściciel pobliskiego Jackowa. Puchała gospodarował w Mełgwi do swej śmierci w 1852 r., zapisując majątek wnukom o nazwisku Szlubowscy. Jedna z nich, Stefania Szlubowska, poślubiła Edwarda Rulikowskiego, a ich syn Zygmunt Rulikowski ostatecznie przejął te dobra w 1907 roku. Ród Rulikowskich władał Mełgwią aż do II wojny światowej.