W przypadku gdy staw wyleje, woda należeć miała do Mikołaja Strykowskiego, a gdy woda opadnie, to grunty ponownie miały należeć do opata lubińskiego, które miały być koszone i wypasane przez mieszkańców Małpina. Strykowskiemu nie wolno było niczego budować nad brzegiem tego stawu od strony wsi Małpino. Od wspomnianego stawu granica biegła do błota zwanego "Wyszowa Ciecz", przy którym stały kopce narożne dzielące wsie Małpino, Bodzyniewo i Lubiatowo. thumb|200px|Kapliczka przydrożna
W 1510 wieś Małpino należała do opata lubińskiego i w całości była opustoszała. Na jej terenie znajdowało się sołectwo o dwóch opuszczonych łanach. W 1535 król polski Zygmunt I Stary wyraził zgodę na prośbę Wawrzyńca opata lubińskiego oraz konwentu na zamianę w wyniku, której bracia Stanisław i Piotr Radzewscy z Mórki dali klasztorowi lubińskiemu swoją wieś Jeleńczewo w zamian otrzymując od klasztoru lubińskiego opuszczoną wieś Małpino.