Następnie zaprowadzili go przed oblicze Amuliusa, gdzie oskarżyli go o napaści na majątki Numitora. Król zadecydował przekazać młodzieńca swemu bratu, aby go osądził. Gdy Remus przebywał w więzieniu, Numitor dowiedział się, że chłopak ma brata bliźniaka. Zorganizował krótkie śledztwo, które uświadomiło mu, że więziony młodzieniec jest najprawdopodobniej jego wnukiem. Tymczasem Romulus powrócił do rodzinnego domu. Tam Faustulus, domyślający się od dawna, że obaj chłopcy są potomkami królewskiego rodu, postanowił wyjawić mu prawdę o jego pochodzeniu.
Romulus postanowił dopomóc w odzyskaniu tronu dla dziadka i zebrał liczną grupę pasterzy podzieloną na mniejsze gromady. Kolejno każda z nich stopniowo zaczęła otaczać pałac królewski. Remus, wcześniej uwolniony przez Numitora przybył bratu w sukurs z własnym oddziałem pasterzy. Numitor natomiast wysłał mylącą wiadomość skierowaną do gwardii królewskiej, czym pozbawił Amuliusa wsparcia własnych żołnierzy. W ten sposób bracia zgładzili uzurpatora.
Po zabójstwie Numitor zwołał zgromadzenie, na którym wyjaśnił przyczyny całego zajścia. Podczas zebrania ujawnił tożsamość Romulusa i Remusa, opowiedział ich historię oraz wyjawił, że pozbawili życia Amuliusa na jego rozkaz, gdyż ten wcześniej go obalił.