Zebrani ogłosili nowym królem Numitora, który w ten sposób odzyskał prawowitą władzę.
Założenie miasta Rzym Romulus i Remus, po obaleniu Amuliusa, postanowili opuścić Albę i założyć nowe miasto. Wokół nich zebrała się dość duża grupa ludzi. Na lokalizację swojej miejscowości wybrali miejsce, w którym Tyber wyrzucił ich na brzeg. Ze względu na równy wiek obu braci nie obowiązywała zasada starszeństwa, dlatego też wybór króla miasta pozostawili woli bogów. Każdy z osobna, na oddzielnym wzgórzu, zorganizował obrzęd auspicjów. Romulus wybrał Palatyn, a Remus Awentyn. Podobno Remusowi jako pierwszemu objawiło się sześć sępów, co część ich towarzyszy uznała za pomyślną oznakę ze strony bogów, lecz po chwili Romulus zaobserwował aż dwanaście tych samych ptaków.
Upokorzony porażką Remus zaczął drwić z brata i przeskoczył bruzdę wyznaczającą granicę przyszłego miasta. Ten zabił go w gniewie, wypowiadając przy tym słowa: „niechaj tak zginie każdy, kto przez mury moje przejść się odważy!” (łac. Sic deinde, quicumque alius transiliet moenia mea!). Miało się to stać 21 kwietnia 753 roku p.n.e. i z tego powodu 21 kwietnia jest obchodzony jako urodziny Rzymu. Tym sposobem Romulus został królem. Według legendy miasto nazwano, od jego imienia, Rzymem.