Wódz greckich najemników Memnon uważał, że najskuteczniejszym sposobem walki z Macedończykiem byłoby zastosowanie taktyki „spalonej ziemi”, tak by pozbawiony żywności Aleksander zmuszony był do odwrotu z wygłodzoną armią – co jednak spotkało się z silnym sprzeciwem satrapów perskich, wyraźnie lekceważących możliwości i zdolności przeciwnika.
Bitwa mały|240x240px|Aleksander Wielki w bitwie z Persami nad Granikiem. Cornelis Troost, 1737. Gdy szóstego dnia czuwania armia Macedończyków znalazła się nad pograniczną rzeką, było już późne popołudnie. Wódz macedoński zamierzał uderzać natychmiast, z marszu, lecz przeważyła rozsądna perswazja Parmeniona, który w ataku przez dość płytką, lecz rwącą rzekę przewidział znaczne straty i nieuchronną klęskęJego niewypoczęte po marszu oddziały dodatkowo zmęczone były upałem (S. Fischer-Fabian: Aleksander Wielki, dz. cyt., s. 47)..