W pracach uczestniczyli również archeolodzy z Białorusi i Ukrainy.
Badania miały charakter ratowniczy. Na stanowisku 1 założono wykop o powierzchni około 1 ara obejmujący centralną część obiektu, część wewnętrznego rowu oraz podstawę wału. Część centralna stanowiska była wcześniej naruszona przez lisie nory i późniejsze wkopy. Podobnej wielkości wykop założono na sąsiedniej osadzie oznaczonej jako stanowisko 2.
Forma i konstrukcja założenia
Obiekt został założony na naturalnym, piaszczystym wyniesieniu zorientowanym mniej więcej na osi wschód–zachód i otoczonym pierwotnie terenami podmokłymi. Całe założenie ma około 45 × 35 m. Jego najbardziej widocznym elementem jest pierścieniowaty nasyp ziemny zachowany obecnie do wysokości około 2 m ponad otaczające łąki i osiągający do około 12 m szerokości. W części zachodniej wał jest niższy i rozdziela się, tworząc dodatkowy nasyp o szerokości około 5 m.