Nie odkryto uzbrojenia ani charakterystycznego dla osad i grodów licznego zbioru narzędzi, przedmiotów gospodarczych czy ozdób.
Najlepiej zachowane naczynie znaleziono na dnie rowu pod jednym z bruków. Garnek miał około 16 cm wysokości, około 16 cm średnicy wylewu i około 17 cm największej średnicy brzuśca. Naczynie wykonano z gliny zawierającej dużą ilość tłucznia, częściowo obtoczono na kole i ozdobiono nieregularnymi poziomymi żłobkami. Na jego powierzchni zachowały się ślady okopcenia.
Pozostałe fragmenty ceramiki znaleziono przede wszystkim w warstwach związanych z paleniskami i przepalonym piaskiem. Część naczyń dekorowana była żłobkami dookolnymi i linią falistą. Niewielka liczba ceramiki oraz jej silne rozdrobnienie utrudniają precyzyjne datowanie stanowiska.
Na terenie stanowiska odkryto także nieliczne starsze zabytki pradziejowe, niezwiązane z wczesnośredniowiecznym założeniem. Były to m.in. fragmenty ręcznie lepionej ceramiki oraz zabytki krzemienne datowane na schyłek neolitu lub początek epoki brązu. Świadczą one o znacznie wcześniejszym wykorzystywaniu naturalnego wyniesienia, lecz nie mają związku z powstaniem wczesnośredniowiecznego obiektu.
Interpretacja jako miejsce kultu