Przed rozpoczęciem wykopalisk stanowisko interpretowano jako niewielkie grodzisko. Wyniki badań z 1997 roku doprowadziły jednak do zakwestionowania tej interpretacji. Na centralnym placu nie stwierdzono średniowiecznej warstwy kulturowej ani śladów zabudowy. Nie odkryto pozostałości wieży lub innych konstrukcji obronnych, a układ kamieni w wewnętrznym rowie nie wskazywał, aby były one pozostałością konstrukcji wału. Brak było również uzbrojenia i innych zabytków charakterystycznych dla grodów. Niewielkie rozmiary centralnego placu czyniły mało prawdopodobnym także wykorzystywanie obiektu jako grodu refugialnego.
Olczak i Krasnodębski wysunęli wobec tego hipotezę, że obiekt miał charakter sakralny. Pod względem formy porównali go ze znanymi ze Słowiańszczyzny stanowiskami określanymi jako svjatilišča – wydzielonymi miejscami przedchrześcijańskiego kultu. Obiekty tego typu posiadały zazwyczaj niewielki centralny plac otoczony płytkim rowem i ziemnym wałem. W rowach występowały paleniska, przepalone kamienie i warstwy spalenizny, natomiast na centralnym placu często brakowało śladów normalnej zabudowy mieszkalnej.