W XVII wieku wczesnośredniowieczne grodzisko zostało zaadaptowane na nowożytne fortalicjum. Źródła podają, że w 1676 roku właścicielem Motycza był Łukasz Kochanowski. Być może w nim należy widzieć inicjatora tej adaptacjiKutyłowska I., Grodzisko w Motyczu..., Sprawozdania..., s. 292. W dawnych wizytacjach wzmiankuje się istnienie w Motyczu kaplicy w początkach XVII wieku. thumb|220px|Dwór w Motyczu z początku XX wieku. Fotografia z 2008 r.
Rozbiory W wyniku trzeciego rozbioru Polski, do którego doszło w 1795 roku, Motycz znalazł się na obszarze zaboru austriackiego. W 1809 wieś została włączona do Księstwa Warszawskiego. W 1815 r. znalazła się w Królestwie Kongresowym w zaborze rosyjskim. Motycz odwiedził również Tadeusz Kościuszko, ubrany w krakowską sukmanę zwaną fijarówką, nawoływał do walki z zaborcami. W Motyczu stał drewniany kościół barokowy z XVIII wieku, który spłonął w połowie lat 90. XX wieku. Część uratowanego wyposażenia (m.in. ołtarze) przeniesiono do nowej świątyni. W 1827 roku zanotowano 500 mieszkańców i 100 domostwa. W 1853 wieś przeszła na własność Węglińskiego.