W 1826 roku sołtysem był Antoni Bilski, a jego pomocnikiem – radnym Szymon Adamczyk. Wówczas we wsi była kaplica, karczma zajezdna oraz najważniejszy obiekt – Wielki Piec do wytopu żelaza.
W roku 1859 rząd postanowił oczynszować wsie dóbr Szydłowieckich. 21 sierpnia 1859 r. na zebraniu głównym włościan wsi Mroczków komisarz ekonomiczny Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu z Warszawy, z udziałem wójta gminy z Szydłowca – Poszepczyńskiego, spisał stan posiadania włościan i ustalił zmiany, jakie zaszły w użytkowaniu ziemi w ostatnich latach. W tym samym roku geometra rządowy – Pstrokowski zmierzył użytki rolne wsi i podzielił je na nowe gospodarstwa, a 21 października 1859 r. odbyło się publiczne przydzielenie tych osad poszczególnym włościanom. Odpowiedzialnymi za przydział byli: asesor ekonomiczny rządu Kahl, wójt gminy Poszepczyński, nadleśniczy Leśnictwa Szydłowiec Zawistowski oraz zawiadowca Zakładów Górniczych w Mroczkowie – Waligórski. Wyznaczono wówczas również nowe drogi dojazdowe, w większości do dziś użytkowane. W maju 1864 r.