Wyjątki Wyrazy złożone są traktowane jako odrębne wyrazy, dlatego takie słowa jak bu|gün „dziś” są poprawne. Ponadto harmonia nie zawsze dotyczy słów zapożyczonych i niektórych końcówek, jak np. -iyor. Występują także słowa rodzime, które nie są zgodnie z harmonią samogłosek, np. anne „matka”. W takich słowach przy przyłączaniu końcówek brana pod uwagę jest ostatnia sylaba, np. İstanbuldur.
Harmonia samogłosek w literaturze pięknej
Harmonia wokaliczna jest również środkiem stylistycznym z zakresu instrumentacji głoskowej, polegającym na częstszym stosowaniu określonej samogłoski, zwłaszcza w pozycjach akcentowanych wersu. Klasycznym przykładem zastosowania tego chwytu w literaturze polskiej jest Duma o Wacławie Rzewuskim Juliusza Słowackiego. Omawianego środka użyła również Maria Konopnicka w wierszu A jak poszedł król na wojnę:
A jak poszedł król na wojnę, Grały jemu surmy zbrojne, Grały jemu surmy złote, Na zwycięstwo, na ochotę...
A jak poszedł Stach na boje, Zaszumiały jasne zdroje, Zaszumiało kłosów pole, Na tęsknotę, na niedolę...