Język kirgiski Język kirgiski ma harmonię ze względu na miejsce artykulacji (samogłoski przednie – tylne) i ze względu na zaokrąglenie.
Język turecki przednie tylne niezaokrąglone zaokrąglone niezaokrąglone zaokrąglone wysokie i ü ı u niskie e ö a o Występuje tu harmonia dwuwymiarowa: Jeżeli pierwsza samogłoska wyrazu jest tylna, to każda następna samogłoska jest także tylna, jeżeli zaś pierwsza samogłoska jest przednia, to każda następna jest przednia, np. Türkiyede, kapıda. Jeżeli pierwsza samogłoska wyrazu jest niewargowa, to każda następna samogłoska jest również niewargowa, a jeśli pierwsza (niekiedy druga) jest wargowa, to każda następna jest również wargowa (odpowiednio wargowa przednia albo wargowa tylna), np. Türkiyedir, kapıdır, gündür, paltodur.
Wyjątkiem jest grupa wyrazów, w których w pierwszej sylabie mają samogłoskę a i następująca spółgłoska jest wargowa (b, v, p, m). Dochodzi tu do asymilacji samogłoski niewargowej pod wpływem spółgłoski wargowej: çabuk, karpuz.
Następstwo samogłosek zgodnie z zasadą harmonii samogłoskowej przedstawia poniższa tabela: po samogłoskach może wystąpić a, ı a lub ı (lub u po spółgłoskach b, v, p, m) o, u u lub a e, i e lub i ö, ü ü lub e