Niektórzy sądzą, że harmonia samogłosek północno-zachodnich języków ugrofińskich przyczyniła się do powstania przegłosu w językach germańskich.
Języki ugrofińskie Język fiński
przednie ä ö y obojętne e i tylne a o u
W języku fińskim istnieją trzy klasy samogłosek – przednie, tylne i neutralne, przy czym każda samogłoska przednia ma odpowiadającą jej samogłoskę tylną.
Dołączane do słów końcówki mają samogłoski tej samej klasy, co słowo, do którego są dołączane. Początkowa sylaba słowa niezłożonego decyduje o klasie samogłosek całego słowa. Samogłoski obojętne niewystępujące na początku słowa nie ulegają harmonii. Samogłoska tylna w sylabie początkowej powoduje, że wszystkie pozostałe sylaby mają samogłoski tylne (lub obojętne), np. pos+ahta+(t)a → posahtaa. Samogłoska przednia w sylabie początkowej powoduje, że wszystkie sylaby mają samogłoski przednie (lub obojętne), np. räj+ahta+(t)a → räjähtää. Samogłoska obojętna w sylabie początkowej zachowuje się jak samogłoska przednia, jednak gdy w dalszych sylabach słowa są samogłoski tylne, powodują one progresywną harmonię, np. sih+ahta+(ta) → sihahtaa cf.