Stąd wyrazy tatarskie dzielą się na przednie (twarde) i tylne (miękkie).
Prawu harmonii samogłosek podlegają nie tylko wszystkie słowa, ale i wszystkie sufiksy:
бала – dziecko; бала-лар-(ы)быз-ны – naszych dzieci
кил – przychodzi; кил-де-лəр-ме? – czy przychodzili?
Ze względu na tylność-przedniość (twardość-miękkość) istnieją przeciwstawne pary: а – ә, о – ө, у – ү, ы – е. Jedynie miękkie и nie ma twardego odpowiednika.
Stąd efektem prawa harmonii samogłosek jest to, że w języku tatarskim każdy afiks ma dwa warianty: tylny (twardy) i przedni (miękki).
Przykładowo:
бар-а (idzie), кил-ə (przychodzi)
бар-ды (szedł), бəр-де (uderzył)
яз-у (pisanie), бел-ү (wiedza)
Istnieją wyjątki od prawa harmonii samogłosek, są nimi przede wszystkim niektóre wyrazy złożone i przyswojone przez język tatarski wyrazy obcego pochodzenia.
Stosowana jest podwójna terminologia: w pracach naukowych na ogół mówi się o samogłoskach przednich i samogłoskach tylnych, w tatarskich szkołach, także w dostępnych w Internecie samouczkach języka używa się terminów samogłoska miękka, samogłoska twarda.
Język kazachski Język kazachski ma harmonię ze względu na miejsce artykulacji (samogłoski przednie – tylne) i ze względu na zaokrąglenie (nieuwzględnianą jednak w piśmie).