Pierwsze odnalezione pisemne zapiski dotyczące Naramy datowane są na rok 1360. Więcej informacji dotyczących tej wsi zawarte jest w zapisach powstałego ok. 1374 Sądu Ziemskiego Krakowskiego. Z dokumentów tego Sądu z 1388 roku wynika, że poszczególne części Naramy (gospodarstwa kmiece) były w tym czasie w rękach różnych szlacheckich właścicieli, którzy nieustanie podejmowali działania na tym majątku.
W 1407 roku Heldwig herbu „Nowina”, określający się jako z Marszowic, Przybysławic i Naramy, spłacił wszystkich współwłaścicieli majątku i w ten sposób stał się jedynym właścicielem całej Naramy.
W 1440 roku także Narama została wymieniona w kronice Jana Długosza pod tytułem „Liber beneficiorum”. Oznaczono ją jako „curia militaris”BUDOWNICTWO OBRONNE W LIBER BENEFICIORUM JANA DŁUGOSZA A REALIA ARCHEOLOGICZNE, Anna Marciniak, Biblioteka Uniwersytecka w Łodzi, FOLIA ARCHAEOLOCICA 12, 1991., czyli budowla lub osada o charakterze wojskowym, której właścicielem był „Andreas Naramsky, nobilis de domo Nowina” Et primo habet decimam manipularem in Narama sub parochial ecclesiae de Korzkyew sita, cuius haeres Andreas Naramsky, nobilis de domo Nowina. Item est ibi una curia militaris.