W 1600 roku Krzysztof Narębski (Naramski) h. Nowina, syn Stanisława jr. właściciel połowy gruntów Naramy, swoją część zapisał drogą darowizny szwagrowi Łukaszowi Lobeskiemu (Łobeskiemu), wraz z prawem przedstawiania kandydata na proboszcza kościoła w Korzkwi. Obdarowany Łukasz Lobeski, w tym samym roku, w ramach rozliczeń, darował tę część Naramy Pawłowi Żydowskiemu, właścicielowi części sąsiednich Owczar (również w parafii korzkiewskiej).
W 1617 roku Paweł Żydowski, na terenie darowanej części wsi, wybudował drewniany kościółek. Świątynię konsekrował 14 lipca 1654 roku biskup Wojciech z Lipnika Lipnicki.
Ponieważ Paweł Żydowski nie miał spadkobierców, w 1618 roku, w zamian za opiekę, swoje włości w Naramie zapisał zakonowi karmelitów trzewiczkowych w Krakowie na Piasku. Zmarł 1625 roku i został pochowany w kościele w Naramie, gdzie do dziś spoczywa. Właściciel drugiej połowy Naramy, Jan Narembski (Naramski) h. Nowina, był żołnierzem, rotmistrzem (dowódcą) oddziału (roty) piechoty. Również bezpotomny, a ponieważ blisko współpracował z zakonem dominikanów w Krakowie, więc idąc wzorem Pawła Żydowskiego, obdarował swoimi majętnościami właśnie tez zakon. W ten sposób od 1625 roku do 1864 wieś Narama była wsią klasztorną.