Źródła historyczne odnotowały również zwykłych mieszkańców wsi. W 1421 wspomniano sołtyskę z Nieczajny. W 1476 pracownik Michał sołtys z Nieczajny pozwał Tomasza Jezierskiego z Oborowa o konie wartości 5 grzywien, a sąd nakazał Jezierskiemu zwrot koni w ciągu 8 tygodni. XIV wieczne zapisy sądowe odnotowały w 1386 Piotra kmiecia z Nieczajny, który był w sporze z Mścigniewem z Niemieczkowa o konie wartości 16 grzywien. W 1443 wspomniany został Wojciech Przekulicz oraz jego bracia, kmiecie z Nieczajny. W latach 1468-1470 pracownik Klemens z Nieczajny oraz jego żona szlachcianka Małgorzata z Wielżyna, która skwitowała swego brata Włosta czyli Włodzimierza z Wielżyna z części należnych jej po ojcu i matce w Wielżynie.
Wieś szlachecka Nieczaina położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 25.. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała