W połowie XV wieku wieś stała się majętnością Sobockich wywodzących się ze wsi Sobota. W 1436 woźny sądowy zapowiedział Sobotę i Nieczajnę jako dziedziny Dobrogosta Sobockiego, a w tym lasy, bory, gaje, zarośla,, drogi oraz wszystkie inne pożytki.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych dzięki czemu zachował się obraz gospodarczy miejscowości z XV-XVI wieku. W 1504 włodarz zeznał, że w Nieczajnie jest 2,5 łana osiadłego oraz 3,5 łana opuszczonego, z których kmiecie płacili dziesięcinę po dwie ćwiertnie pszenicy, dwie ćwiertnie żyta, dwie ćwiertnie owsa oraz po 6 groszy. We wsi były także łany, z których dziesięcinę płacono dla plebanii w Objezierzu, dla kanonika Roszkowskiego oraz dla kościoła św. Wojciecha koło Poznania. W 1508 miał miejsce pobór od 10 łanów, oraz 6 groszy od karczmy. W 1535 pobrano podatki od jednego łana opuszczonego. W 1563 miał miejsce pobór od 16 łanów oraz karczmy dorocznej. W 1577 pobór zapłaciła Anna Sobocka. W 1580 podatki od majętności we wsi zapłacił Andrzej Sobocki od 3 łanów, 4 zagrodników, 1/8 łana karczmarskiego.