Inny sołtysi grunt – numer hipoteczny 1 – przyznany został w 1688 roku Christianowi Radatzowi. Sołtys ten był również zobowiązany – oprócz opłat pieniężnych – wywozić 3 fury do Gdańska oraz w czasie przyjazdu arcybiskupa dostarczać zwyczajową żywność i w razie potrzeby służyć furmanką z zaprzęgiem. Później jednak, już za tzw. „czasów polskich", mniej więcej w roku 1740, jak meldował Jacob Pankau w 1839 roku na podstawie relacji starszych ludzi, dokonano zmiany, tak iż fury ze zbożem, które wcale lub tylko rzadko używano, zostały zniesione, a w zamian za fury ustalona została opłata pieniężna w wysokości 8 talarów. Wymagana w przywileju żywność składała się z pewnej ilości drobiu, którą – przy sołtysa Obkasu (Pankau) z 1859 r. rzadkich odwiedzinach arcybiskupa gnieźnieńskiego – dawano z sympatii wysokiemu duchowieństwu w Kamieniu.
Pomoc dotycząca transportu nie była w zasadzie potrzebna, ponieważ arcybiskup posiadał własną furmankę z zaprzęgiem. Przywilejowi dla Radatza brakowało zgody kapituły.