Drugi przeżył i uciekł, lecz zabito jego konia.
W okresie międzywojennym wieś leżała w województwie warszawskim, w powiecie pułtuskim, w gminie Wyszków. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwało 596 osób, wszystkie wyznania rzymskokatolickiego i polskiej narodowości. Było tu 99 budynków mieszkalnych. W pobliżu wsi znajdowała się leśniczówka. Miejscowość podlegała pod sąd grodzki w Wyszkowie i okręgowy w Warszawie, najbliższy urząd pocztowy mieścił się w Wyszkowie. W czasie komasacji gruntów mieszkańcy wsi otrzymali łąki nawet 20 km dalej, w okolicach wsi Budy Brańszczykowskie.
W 1930 we wsi działała biblioteka Koła Związku Młodzieży Wiejskiej.
W 1933 powstała gromada Ochudno, w skład której weszła tylko ta wieś.
Podczas II wojny światowej na terenie Ochudna działały oddziały partyzantki i AK, do których należeli mieszkańcy wsi. W 1944 w jednym z domów w Ochudnie-Dębnikach stacjonował sztab Konstantego Rokossowskiego. W 1944 większość wsi, wskutek wycofywania się wojsk niemieckich, została spalona.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Ochudno, po jej zniesieniu znalazła się w gromadzie Leszczydół Stary. Następnie, od 1973, była częścią gminy Rząśnik. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego.