Zwiększenie znaczenia miasta wiązano z budową kolei żelaznej Warszawa – Brześć – Moskwa. Po upadku powstania styczniowego rząd carski podpisał decyzję o budowie linii kolejowej. Pierwotny plan budowy przewidywał, że linia kolejowa przebiegać będzie przez Okuniew, jednak urzędnicy carscy dokonali poprawek, prowadząc ją w linii prostej z Warszawy do Brześcia. Linia kolejowa Warszawa – Brześć została zbudowana w 1866 r., a Okuniew znalazł się 4 kilometry od jej przebiegu i ten fakt zdecydował w dużym stopniu o zatrzymaniu się rozwoju i upadku miasta.
1 czerwca 1869 na mocy ukazu cara Aleksandra II Okuniew utracił prawa miejskie.
Dobra ziemskie Okuniew do II połowy XIX wieku należały do rodziny Łubieńskich. Kolejnymi właścicielami Okuniewa została rodzina Lortschów. Dobra Okuniew składały się w 1877 r. z folwarków: Okuniew, Sulejówek i Wola Grzybowska; osiedla miejskiego Okuniew oraz wsi: Okuniew, Sulejówek, Michałów, Zabraniec i Wola Grzybowska. (7527 mr.). Po śmierci Barbary z Andrzejewskich Lortsch I voto Rudnickiej (zm. 1884)Kurjer Warszawski nr 294b z 23 października 1884 r., s. 5 i jej męża Piotra Lortscha (zm. 1896)Słowo, nr 290 z 18 grudnia 1896 r., s. 2 dobra dziedziczą ich dzieci.