Praca naukowa Miał starszego brata Jacques’a, obaj studiowali fizykę na Sorbonie. Razem badali kryształy, odkrywając w 1880 r. zjawisko piezoelektryczności. Pierre Curie wynalazł też elektrometr, wykorzystywany później w badaniach nad radioaktywnością, której teorię rozwinął. W 1895 r. odkrył zjawisko zaniku właściwości magnetycznych przez ferromagnetyki pod wpływem wzrostu temperatury i określił temperatury progowe tego zjawiska dla różnych materiałów – znane obecnie jako temperatury Curie. W 1898 r. wspólnie z żoną odkrył pierwiastki rad i polon. W 1903 r. otrzymał wraz z żoną Nagrodę Nobla z fizyki za badania nad promieniotwórczością.
W roku akademickim 1904–1905 został profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Paryskiego na Wydziale Matematyczno-Fizycznym. W 1905 roku został członkiem Francuskiej Akademii Umiejętności.
Zginął 19 kwietnia 1906 roku w wypadku drogowym, przejechany przez konny wóz ciężarowy przy ul. Dauphine w Paryżu. W 1995 r. prochy jego i Marii Skłodowskiej-Curie zostały przeniesione do paryskiego Panteonu.
Życie prywatne Gdy miał dwadzieścia lat, zmarła jego bliska przyjaciółka z dzieciństwa. Od tamtej pory aż do poznania Marii Skłodowskiej, Pierre nie angażował się w relacje z innymi kobietami. 25 lipca 1895 roku zawarł małżeństwo ze Skłodowską. Tak jak Skłodowska, Pierre był ateistą.