Z tego względu płatowiec wykazuje znikomą reakcję na stery, wyprowadzenie z korkociągu płaskiego jest trudne lub czasem wręcz w ogóle niemożliwe.
Jeśli podczas wykonywania korkociągu stromego, drążek sterowy ma samoistną tendencję do wędrówki "na siebie", lub jest zmiana znaku siły na drążku sterowym, może to zwiastować przejście do korkociągu płaskiego.
Wyprowadzenie z korkociągu Wyprowadzenie maszyny z korkociągu polega na:
zahamowaniu autorotacji sterem kierunku poprzez zadziałanie w kierunku odwrotnym od dotychczasowej rotacji – siła potrzebna do zahamowania rotacji może być znacznie większa niż ta, która wymagana jest w przypadku normalnej pracy sterami (np. w szybowcach) następnie przywróceniu opływu powietrza na skrzydłach poprzez oddanie drążka od siebie (wychylenie w dół steru wysokości) wyprowadzeniu, po odzyskaniu sterowności, z lotu nurkowego, które w zasadzie powinno zostać wykonane bezzwłocznie, aby uniknąć niebezpiecznego, szybkiego wzrostu prędkości i dalszej utraty wysokości.
W wyprowadzaniu z korkociągu pomóc może chwilowy przyrost ciągu śmigła ("szarpnięcie gazem"), co jest łatwe do uzyskania w samolocie z silnikiem tłokowym.