Folwark liczył 12 budynków drewnianych.
W 1887 roku wieś należała do powiatu sandomierskiego, gminy Górki i liczyła 20 domów, 163 morgi pola, a także wiatrak.
W 1915 r. w czasie walk I Brygady Legionów pod Konarami we wsi istniał legionowy szpital polowy. Wraz z innymi oficerami i żołnierzami trafił do niego kpt. Kazimierz Jan Piątek ps. „Herwin”. Zmarli legioniści zostali pochowani we wsi. W ciągu kolejnych lat oficerowie byli ekshumowani i przewożeni, najczęściej przez rodziny, na inne cmentarze. W 1938 roku przeniesiono pozostałe ciała szeregowych na cmentarz legionistów w Górach Pęchowskich.
Po odzyskaniu niepodległości wieś Pęcławice Górne znalazła się administracyjnie w powiecie sandomierskim, w województwie kieleckim. Po wybuchu II wojny światowej przez czas okupacji hitlerowskiej wieś należała do Generalnego Gubernatorstwa. Teren wsi, jak i cała okolica były miejscem konspiracji i podziemnej działalności AK i BCh.
Po zakończeniu II wojny światowej wieś znalazła się w województwie kieleckim. W wyniku reformy administracyjnej z 1954 roku, miejscowość ta stała się do 1972 roku częścią gromady Kolonia Pęcławska w województwie kieleckim.