Rzeszów 2000 (s. 142)<br/ >[Cytat: Piskorowce: de laneis 14 per gr 30, popo de 1 quarta agri 7/9, ecclesia libera, tabernator d 1 quarta agri 7/9, taberna annualis gr 12, molendinum walnik 1 rotae gr 24, aliud molendinum korecznik 1 rotae gr 12, hortulani liberii 2 per gr 12, hortulani in agris 12 per gr 6, inquilini cum pecore 10 per gr 8, inquilini pauperes 13 per gr 2, artifices 2 per gr 8, a caldeari vini cremati 1 gr 12, a propinatione eiusque gr 6..............[23/29/0]., 1674Zdzisław Budzyński i Kazimierz Przyboś. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe, Tom I, część 4. Rejestr pogłównego ziemi przemyskiej 1674. Wydawnictwo WSP. Rzeszów 2000 (s. 134) <br/ >[Cytat:Piskorowice, m[a]g[nifi]ci castell[ani] halicen[sis]: praedium n[obi]lis Niezabitowski, a persona sua, consortis et familia in summa fl. .....4/0 A persone subditorum rutenoreum cum popone quadraqinta unum in summa fl. ....42/0..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Piskorowice · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.